Rəcueàrdə sbiadoíta 

Antonio Gerardo Marinelli

Rəcueàrdə sbiadoíta 
(quatrariéllə d’ajjérə alla scheula nngammbagna.) 

Ru séulə je còrrə appriéssə. 
Pròima də irsənə arrieàla alla viarèlla l’ombra léurə. 
Na trèccia də capìllə a culéurə də greànə, gne rəcamə, 
assopra a ru grembiule bbianghə de l’innucenza sə péusa. 
Cartèlla də séurə nə póisa a quóirə chə də quàrtə la pòrta, 
chəmmuóajə prassjéajə améurə tra friatə cə steà. 
Calzéttə e calzunittə curtə issə pòrta. 
Éssa, carniccia la faccia e uócchjə nóirə 
pettanə nu scèurə arrəjalatə alla voita. 
Ru cuónə, chə la lénga secca chə s’appiccia pe la sòitə, 
jə va appriəàssə pə fəàjə a léurə cumbagnójja. 
Arvieànə da andonda s’énə abbəjéatə, 
appèna juórnə, madəmeànə. 
La rundənèlla véula. Ru grillə canda. 
Addéurə də peànə e cheàscə frischə sə sendə. 
Arrəvíeàtə. E nòttə e nnənnottə. Ru seulə sə stiuta. 
E subbətə é nòttə. 

Ricordo sbiadito 
(scolari di ieri nelle nostre campagne) 

Il sole li insegue 
e l’ultima luce regala al sentiero la loro ombra. 
Una treccia di biondi capelli, come ricamo, 
sul grembiule bianco dell’innocenza si posa. 
Cartella non pesa a chi di fianco la porta, 
perchè tanto amore fraterno li lega. 
Calze e pantoni corti lui indossa, 
mentre di lei rosee guance e occhi neri 
dipingono il sorriso donato alla vita. 
Il cane, con lingua colma di sete, 
li segue per far lor compagnia . 
Tornano da dove son partiti, 
quasi all’alba, sta mattina. 
La rondine vola, il grillo canta. 
Profumo di pane e formaggio fresco. 
È Imbrunire. Il sole si spegne. 
È subito notte.

Copyright: Altosannio Magazine 
EditingEnzo C. Delli Quadri  

Pubblicità

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo di WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione /  Modifica )

Connessione a %s...